Opublikowano:

Bargłów – indeksy ślubów z lat 1808-1810

Kolejna aktualizacja dotyczy parafii Bargłów. Dodajemy około 100 indeksów ślubów z dwóch ksiąg stanu cywilnego z lat 1808-1810. Jak zwykle dla tego okresu znajdziecie bardzo szczegółowe informacje nie tylko o młodych, ale również o ich rodzicach, przyjaciołach i znajomych. Do parafii Bargłów wkrótce będziemy wracać ponownie.

Księgi zindeksowała Urszula Zalewska inaugurując współpracę z JZI. Dziękujemy!

Efekty pracy indeksacyjnej dostępne są poprzez wyszukiwarkę Geneo. Zapraszamy!

 
Opublikowano:

Indeksujemy parafię Jeleniewo

Dzisiaj wkraczamy do parafii Jeleniewo. Wieś Jeleniewo została założona między 1765 a 1772 r., a miasteczko od 1773 do 1780 r. Parafia erygowana w 1772 r., uposażona przez Króla Stanisława Augusta. W 1772 r. zbudowano drewnianą kaplicę, którą w 1775 r. powiększono. Obecny kościół drewniany został zbudowany w r. 1878, poświęcony 07 czerwca 1899 r. przez Ks. Bp. A. Baranowskiego. Zachowały się księgi parafialne (nie wszystkie) datowane od samego początku istnienia parafii.

Łącznie do indeksacji jest około 180 ksiąg i jednostek aktowych. Są to księgi urodzeń, ślubów i zgonów, duplikaty ksiąg oraz dokumenty wydawane do akt ślubów (alegata). Lista znajduje się tutaj. Całość to około 12 tysięcy skanów. Przewidujemy, że zindeksowanie tej parafii potrwa około 3 lat, ale pod warunkiem, że uda się zebrać zespół osób zainteresowanych dokładną i systematyczną pracą nad metrykami.

Na początek do wyszukiwarki Geneo dodaliśmy niemal 1700 szczegółowo zindeksowanych metryk zgonów z lat 1808-1811 oraz 1813-1821. Niestety księga zgonów z 1812 roku nie zachowała się. Łącznie publikujemy zawartość 12 ksiąg. Indeksowała Wiola Ostrowska, a weryfikowała Alicja Felkner. Dziękujemy!

Zapraszamy zainteresowanych do prac nad indeksacją metryk parafii Jeleniewo!

 
Opublikowano:

Augustów – indeksy urodzeń z księgi 1879-1884

Dzisiaj oddajemy w Wasze ręce kolejną dużą porcję indeksów z parafii Augustów. Pochodzą one z niezwykle zniszczonej księgi urodzeń z lat 1879-1884. Uszkodzenia są na tyle duże, że początkowo myśleliśmy, że są to dwie osobne księgi – wiele luźnych kart, wielu kart brakuje, a te które ocalały z reguły są w mniej lub bardziej poważnym stopniu porwane lub zagrzybione. Oryginalnie księga zawierała co najmniej 1500 wpisów, ale jaka była rzeczywista ich liczba, nie jesteśmy w stanie stwierdzić. Z tej liczby udało się ocalić 954 metryk kompletnie lub prawie kompletnie. Kompletne lub prawie kompletne wpisy to takie, w których w pełni znane są imiona i nazwiska rodziców oraz imię dziecka. Inne dane (świadkowie, chrzestni) nie muszą być kompletne w tych rekordach. Dodatkowo imiona i nazwiska 172 urodzonych udało się zidentyfikować na podstawie częściowo zachowanych indeksów rocznych. Reszta wpisów najprawdopodobniej przepadła bezpowrotnie.

Chcielibyśmy w tym miejscu złożyć szczególne podziękowania Zbyszkowi Mierzejewskiemu za tytaniczną pracę włożoną w rozczytanie i zindeksowanie tej księgi. Weryfikacja też była trudniejsza niż zwykle, gdyż podjęliśmy się uzupełnienia brakujących danych na podstawie innych wpisów z tej i sąsiednich parafii z ksiąg urodzeń, ślubów i zgonów. Dzięki temu udało się przynajmniej częściowo potwierdzić i uzupełnić nieczytelne imiona i nazwiska rodziców.

Wszystkie rekordy znajdują się już w wyszukiwarce Geneo. Zapraszamy!

 
Opublikowano:

Janówka – indeksy urodzeń z księgi kościelnej 1815-1823

W latach 1808-1825 równolegle prowadzone były metrykalne księgi cywilne i księgi kościelne dla poszczególnych wyznań. Z reguły obszary gmin pokrywały się z obszarami parafii rzymsko-katolickich, więc teoretycznie w obu typach ksiąg powinny znaleźć się wpisy dotyczące tych samych osób. Na szczęście dla nas, genealogów-amatorów, tak nie było. Dzisiaj dodaliśmy do wyszukiwarki indeksy z księgi kościelnej z parafii Janówka obejmującej lata 1815-1823 (do końca czerwca). To 836 wpisów w językach polskim i łacińskim. Jeśli porównamy ten sam okres w księgach cywilnych znajdziemy tam 733 wpisy, a przecież księgi cywilne zawierają wpisy wszystkich wyznań.

Skąd ta różnica? Otóż z niewiadomej przyczyny część wpisów w księdze cywilnej jest pominięta. Są okresy kiedy księgi cywilne prowadzone były bardzo starannie i wpisy pokrywają się 1:1, a są też luki. Dla przykładu w styczniu 1815 w księdze cywilnej odnotowano zaledwie 4 urodzenia, i o pod sam koniec miesiąca, podczas gdy w księdze kościelnej w styczniu tego samego roku wpisów było 13. Różnic nie usprawiedliwia fakt, że w księdze kościelnej znajdziemy chrzty dzieci urodzonych w pobliskich miejscowościach na terenie Prus Wschodnich (Cimoszki, Ginie, Kiele, Milewo, Prawdziski, Szocie, Turowo). Prócz tego znajdziemy też chrzty dzieci z miejscowości Grabowo, dla której wpisy czynione były w księgach Gminy Bargłów. No i w końcu w księdze kościelnej są wpisane uroczyste dopełnienia ceremonii chrztu dla dzieci, które wcześniej lub w innych miejscowościach ochrzczone były z wody.

Mało tego. Nawet jeśli wpis w obu księgach dotyczy tej samej osoby, często informacje nie do końca się pokrywają. Pomijając fakt, iż w księgach cywilnych wpisywano świadków, a w księgach kościelnych chrzestnych, to czasami są różnice w podstawowych danych, takich jak np. nazwisko rodowe matki dziecka. Sami musicie ocenić, które z tych danych są rzetelniejsze.

W nowo publikowanych indeksach znajdziemy też prawdziwe perełki. 20 czerwca 1818 w Janówce ochrzczony został Wincenty Kopiczko, syn Wincentego i Brygidy z d. Szymańskiej, obojga stanu wiejskiego. Ten wpis niczym szczególnym by się nie wyróżniał, gdyby nie osoby chrzestnych, którymi byli sam najjaśniejszy pan hrabia Ludwik Pac i jego żona najjaśniejsza żona Karolina Pacowa. Jaki jest powód, że hrabiostwo byli rodzicami chrzestnymi w tym przypadku? Nie wiadomo.

Jeszcze ciekawszy jest inny wpis, który tu wklejamy w całości ze względu na jego istotność.

Otóż jest to akt chrztu Ludwiki Anny Marii Pacówny – jedynej córki hrabiego Ludwika Paca i jego przedwcześnie zmarłej małżonki Karoliny z d. Małachowskiej. Precyzyjniej – jest to dopełnienie ceremonii chrztu, gdyż dziecko wcześniej zostało ochrzczone z wody. Chrzestnymi byli teściowa hrabiego – Anna Małachowska z d. Stadnicka, żona wielmożnego Stanisława Małachowskiego, senatora Królestwa Polskiego oraz szwagier hrabiego, wielmożny Juliusz Małachowski, również hrabia. Wyśmienite towarzystwo zgromadziło się wówczas w janowskim kościele, prawda?

Księgę zindeksowała Iwona Truszkowska. Dziękujemy!

Nowości znajdujemy jak zwykle w bazie danych wyszukiwarki Geneo. Zapraszamy!

 
Opublikowano:

Janówka – indeksy urodzeń z lat 1820-1822

Dzisiaj dodajemy indeksy z trzech ksiąg urodzeń stanu cywilnego z Janówki z lat 1820-1822. Są to już ostatnie księgi stanu cywilnego z lat 1808-1825 z tej gminy. Wprawdzie zapisywanie urodzeń, ślubów i zgonów w Janówce rozpoczęło się w 1810 roku, ale na szczęście zachowały się wszystkie księgi z tego złotego dla genealogii okresu spisywania metryk. Dodając ponad 200 nowych indeksów przekroczyliśmy pułap 5000 indeksów urodzeń z tej parafii. Oczywiście to jeszcze nie koniec. Oczekujcie kolejnych aktualizacji z tej parafii.

Księgi z lat 1820-1822 indeksował Wiktor Maciejowski. Dziękujemy!

Zapraszamy do wyszukiwarki Geneo, bo tam dodajemy wszystkie nowe aktualizacje metryk.

 
Opublikowano:

Janówka – indeksy urodzeń z lat 1816-1818

Dzisiaj powracamy do publikacji indeksów z parafii Janówka. Do wyszukiwarki Geneo dodajemy trzy księgi obejmujące urodzenia z lat 1816-1818. To dokładnie 250 szczegółowych rekordów zawierających między innymi takie dane jak imiona, nazwiska, wiek i miejsca zamieszkania zgłaszających, zawód/funkcję ojca czy miejsce urodzenia z dokładnością do numeru domu w danej wsi. Zapraszamy do lektury!

Całość zindeksowała Renata Rapczyńska. Dziękujemy!

 
Opublikowano:

Krasnopol – indeksy ślubów z lat 1809-1812

Zakończywszy sprawy formalne i porządkowe po naszym VII zjeździe, wracamy do naszej codziennej działalności, czyli indeksacji i weryfikacji. Dzisiaj dodajemy indeksy ślubów i zapowiedzi z parafii Krasnopol z czterech ksiąg stanu cywilnego obejmujących lata 1809-1812.

Księgi indeksował Tomasz Gaździński. Dziękujemy!

Dostęp do indeksów jest możliwy poprzez naszą wyszukiwarkę Geneo.

 
Opublikowano:

Krótki wywiad z Grzegorzem Krupińskim, autorem “Inwentarzy”

Niedawno Jamiński Zespół Indeksacyjny wydał cykl “Inwentarzy” w Opracowaniu Grzegorza Krupińskiego. Postanowiliśmy zrobić krótki wywiad z autorem, aby przybliżyć czytelnikom i sympatykom jego sylwetkę.

Jamiński Zespół Indeksacyjny: Gdy wpiszemy do wyszukiwarki internetowej „Grzegorz Krupiński”, w wynikach wyszukiwania na pierwszych pozycjach pojawią się „Inwentarze”. Co Cię skłoniło do opracowania tych Inwentarzy?

Grzegorz Krupiński: Zaczęło się dosyć banalnie i zwyczajnie. Chciałem pójść w swoich poszukiwaniach genealogicznych dalej i poszukiwałem takiego źródła, w którym wymienieni byliby wszyscy 18-wieczni mieszkańcy obszaru Suwalszczyzny. Niczego takiego nie znalazłem, więc postanowiłem wykonać takie opracowanie samodzielnie.

JZI: Czyli były luki w księgach metrykalnych?

GK: Księgi metrykalne najczęściej kończyły się na roku 1808 i nie bardzo było wiadomo co było wcześniej. Wymyśliłem więc sobie, że jeśli zbiorę informacje o wszystkich osobach mieszkających na danym terenie, będzie łatwiej ustalić miejsce pochodzenia wybranej rodziny.

JZI: Inwentarze są dokumentami o znaczeniu bardziej historycznym niż genealogicznym. To są spisy. Nie ma tam informacji o członkach rodziny lub są podawane sporadycznie.

GK: Nawet jedno wystąpienie nazwiska może być, przy braku innych dokumentów, cennym odkryciem, cenną informacją. Oczywiście wątek historyczny ma również ogromne znaczenia. Wiadomo – samo imię i nazwisko to nie jest informacja, której się szuka. Mnie interesuje również to, czym Ci ludzie zajmowali się, co robili, jak wyglądało ich życie. W Inwentarzach guberni szczeberskiej wymienione są całe rodziny, również dzieci. Ze względu na to, że niektóre prace polne wykonywane były przez dzieci, to była istotna informacja podatkowa. Z drugiej strony wiem, że regionalni historycy korzystają z moich opracowań i wyciągają z nich istotne dla siebie informacje.

JZI: Czy w starych dokumentach znajdujesz ciekawe informacje dotyczące dnia codziennego ówczesnych mieszkańców.

GK: Tak oczywiście. Szczególnie zapamiętałem obowiązek corocznego sadzenia krzewów i drzew owocowych przez gospodarzy około 1780, za którego nieprzestrzeganie były kary finansowe. Zarządzenie z tego samego okresu, mówiące o tym, że domy nie mogą być mniejsze niż podane wielkości, też wskazują na ówczesne preferencje.

JZI: Mieszkasz w Warszawie, ale Twoi przodkowie pochodzą z Suwalszczyzny. Nazwisko Krupiński pojawia się dość często w różnych indeksach z Suwalszczyzny. Opowiedz o swoich korzeniach.

GK: Z braku dokumentów nie mogę cofnąć się tak daleko jakbym chciał. Udało mi się dojść do końca 17 wieku. Związani byli z ośrodkami przemysłowymi w puszczy wokół Jeziora Wigry. Udało mi się powiązać rodziny z Wigier, okolic Sejn i Gawrych Rudy. Później, wraz z upadkiem przemysłu puszczańskiego zajęli się rolnictwem, ale już chyba nie ma nikogo, kto kontynuowałby działalność w tym kierunku.

JZI: Czy rzeczywiście opracowanie Inwentarzy umożliwiło Ci cofnięcie się w poszukiwaniach genealogicznych dalej w przeszłość?

GK: Jeżeli chodzi o moją rodzinę to jak dotąd nie, bo moja rodzina mieszkała na ziemiach zakonu kamedułów, a na razie opracowuję inwentarze dotyczące dóbr królewskich. Jest gubernia szczeberska, są starostwa grodzieńskie. W przygotowaniu inwentarze leśnictw, stanowiące również dobra królewskie. Dopiero później mam zamiar zająć się dobrami duchownymi i dobrami prywatnymi. Ciągle szukam dodatkowych materiałów w tym zakresie..

JZI: Wygląda to na lata pracy. Początkowo wydawałeś Inwentarze samodzielnie. Obecnie współpracujesz z Jamińskim Zespołem Indeksacyjnym jako wydawcą. Co sądzisz o tej współpracy?

GK: Powiem szczerze, że rewelacja! Odeszły mi obowiązki związane ze składem, drukiem, dystrybucją. Zyskałem parę godzin czasu tygodniowo. Poziom wydania też jest lepszy. Mam więcej czasu na poszukiwania archiwalne i pisanie.

JZI: W notce biograficznej w Inwentarzach napisałeś, ze współpracujesz z Towarzystwem Genealogicznym Michigan. Na czy polega ta współpraca?

GK: Redaktor tego periodyku, którego rodzina pochodzi z okolic Sejn i Krasnopola, przyjechał kiedyś do Warszawy. Spotkaliśmy się i zaczął mnie namawiać do napisania artykułów. Napisałem dwa – jeden artykuł był o suwalskich żydach, drugi dotyczył wykorzystania do poszukiwań genealogicznych innych źródeł niż księgi metrykalne.

JZI: Jesteś założycielem, a raczej jednym z założycieli Suwalskiego Towarzystwa Genealogicznego. To było ponad 10 lat temu.

GK: Dokładnie 14 grudnia 2005 roku Byliśmy jednym z pierwszych towarzystw genealogicznych, które pojawiły się w Polsce. Suwalszczyzna jest o tyle specyficznym rejonem, że jej archiwalia są mocno rozproszone. Dużo dokumentów archiwalnych, poza Suwałkami, jest w Wilnie, część jest w Mińsku na Białorusi, a część we Lwowie i Warszawie. We Lwowie dla przykładu są dokumenty po Rzewuskich. Idea jaka mi przyświecała była taka, by ułatwić poszukiwania poprzez wzajemną wymianę dokumentów i informacji. Ten cel w tamtych czasach raczkującego Internetu został uzyskany. Obecnie towarzystwo istnieje, ale nie działa aktywnie. Działamy raczej w ramach Polskiego Towarzystwa Genealogicznego i innych organizacji o charakterze bardziej regionalnym.

JZI: Czy chciałbyś coś jeszcze przekazać czytelnikom?

GK: Zachęcam do poznawania historii poprzez odkrywanie dziejów swojej rodziny. Zachęca to do refleksji nad własnym losem. Pozwala inaczej spojrzeć na historię i czasy współczesne.

W imieniu Jamińskiego Zespołu Indeksacyjnego wywiad przeprowadził Krzysztof Zięcina

Grzegorz Krupiński (1965) jest współzałożycielem Suwalskiego Towarzystwa Genealogicznego (2005), jednej z pierwszych organizacji genealogicznych w Polsce. Bada osadnictwo Suwalszczyzny w XVIII wieku. Odkryte w archiwach dokumenty publikuje w celu ich udostępnienia zainteresowanym badaniem historii regionu i własnych rodzin. Dotychczas ukazały się: Inwentarze guberni szczeberskiej (2010), Inwentarze starostw i dzierżaw powiatu grodzieńskiego 1765 (2012) oraz Inwentarze starostw i dzierżaw powiatu grodzieńskiego 1789 (2018). Jest również autorem artykułów w Roczniku Augustowsko-Suwalskim wydawanym przez Augustowsko – Suwalskie Towarzystwo Naukowe, a także w Polish Eaglet wydawanym przez Polish Genealogical Society of Michigan. Żonaty, ojciec dwóch córek: Martyny i Agaty.