Cho\u0107 z oddalenia wielu mil i lat, pami\u0119tam s\u0142odki szept i szum polskiego lasu, jego nieskalane pi\u0119kno i zapach.<\/p>\n
Las bowiem pachnie rok ca\u0142y: Wiosn\u0105 woni\u0105 m\u0142odych li\u015bci, traw i kwiat\u00f3w; latem \u017cywic\u0105 i jagodami; jesieni\u0105 wi\u0119dn\u0105cymi li\u015b\u0107mi i grzybami, a zim\u0105 czerstwym, czystym jak kryszta\u0142 powietrzem.<\/p>\n
Lecz m\u00f3wmy o jesieni. Jest ona czasem zmienna, ale wi\u0119kszo\u015b\u0107 dni jesiennych w lasach polskich bywa pi\u0119knych jak bajka.<\/p>\n
Lat temu kilka \u2013 ju\u017c po deportacji z kraju \u2013 patrzy\u0142em na drobne, skupione .chmurki, kt\u00f3re przed\u015bwit niewidocznego jeszcze s\u0142a\u0144ca zabarwi\u0142 liliowo-r\u00f3\u017cowymi barwami, i zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce to fata morgana wrzos\u00f3w kwitn\u0105cych w sosnowym lesie, nad kt\u00f3rymi nuc\u0105 skrz\u0119tnie pszczo\u0142y, zaj\u0119te ostatnim miodobraniem.<\/p>\n
Li\u015bcie, zmieniwszy ziele\u0144 na odcie\u0144 z\u0142ota i czerwieni, lec\u0105 na dywan le\u015bny, i szeleszcz\u0105c pod stopami, pachn\u0105 jak spalany bursztyn, i\u017c chcia\u0142oby si\u0119 ten zapach umi\u0142owany skondensowa\u0107 bodaj w grudce \u017cywicy i przynie\u015b\u0107 do mieszkania, by trwa\u0142 jak owad w bursztynie.<\/p>\n
Cz\u0119sto i rzewnie gra wiatr w drzew koronach, a do tej gry w\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 gromady roz\u015bwiergotanych drobnych ptasz\u0105t, skupiaj\u0105cych si\u0119 do odlotu. Wysoko ponad lasem przelatuj\u0105 klucze dzikich g\u0119si lub \u017curawi.<\/p>\n
Wszystkie cerwidy (cervidae), czyli zwierz\u0119ta. pe\u0142no-rogie, jak rogacze; jelenie, daniele i \u0142osie trac\u0105 p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105 swe poro\u017ca. I dziwne, i\u017c mimo du\u017cej nieraz ilo\u015bci tych zwierz\u0105t ma\u0142o komu zdarzy\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 ich rogi.<\/p>\n
Sedno bodaj w tym, \u017ce zwierzyna po odpadni\u0119ciu rog\u00f3w zagrzebuje je starannie w \u015bci\u00f3\u0142ce le\u015bnej.<\/p>\n
W s\u0142oneczne dni lec\u0105 drobniutkie paj\u0105czki na bia\u0142osrebrzystej prz\u0119dzy \u201ebabiego lata\u201d, czepiaj\u0105cego si\u0119 krzew\u00f3w i ga\u0142\u0119zi drzew, zdobi\u0105c ich korony.<\/p>\n
Przed zim\u0105 chowaj\u0105 si\u0119 wszystkie chrz\u0105szcze i motyle. Korniki dawno wysz\u0142y z pod kory drzew i teraz wgryzaj\u0105 si\u0119 w rdze\u0144 najm\u0142odszych p\u0119d\u00f3w drzew iglastych. Szeliniaki w korzeniach starych pni. Motyle za\u015b i le\u015bne \u0107my, ju\u017c to w kokonach, ju\u017c to jako g\u0105sienice zakopuj\u0105 si\u0119 w mchach \u201epo uszy\u201d.<\/p>\n
Je\u017ce i borsuki znosz\u0105 suche li\u015bcie do swych nor, gdzie ca\u0142e miesi\u0105ce zimowe spa\u0107 b\u0119d\u0105 bez przerwy.<\/p>\n
Gdy zaj\u015b\u0107 w krzewy leszczyny, to wiewi\u00f3rki niezadowolone \u201eczukaj\u0105\u201d na cz\u0142owieka, kt\u00f3ry im \u2013 wzorowym gosposiom \u2013 \u015bmie przeszkadza\u0107 w pilnej pracy zrywania orzech\u00f3w, kt\u00f3re gromadz\u0105 w dziuplach na zim\u0119. Barwne s\u00f3jki zrywaj\u0105 zn\u00f3w \u017co\u0142\u0119dzie, a ka\u017cd\u0105 \u017co\u0142\u0105d\u017a chowaj\u0105 w innym miejscu pod mchem, i cz\u0119sto o nich zapominaj\u0105. I st\u0105d nawet w litych drzewostanach iglastych wyrastaj\u0105 m\u0142ode d\u0119bczaki, kt\u00f3re \u201esame\u201d si\u0119 zasia\u0142y.<\/p>\n
S\u00f3jki, na\u015bladuj\u0105c ptaki przelotne skupiaj\u0105 si\u0119 na kilka dni w liczne wrzaskliwe gromady, ,jakby gotowa\u0142y si\u0119 do odlotu. Pozostaj\u0105 jednak przez zim\u0119 na miejscu i st\u0105d przys\u0142owie: \u201eWybiera si\u0119 jak s\u00f3jka za morze\u201d.<\/p>\n
Nad brzegami \u0142\u0105k le\u015bnych krzewy tworz\u0105 obramowanie lasu. Tu purpurowe li\u015bcie dzikiej kaliny wsp\u00f3\u0142zawodnicz\u0105 z karminowymi jagodami swego krzewu.<\/p>\n
Tam zn\u00f3w jarz\u0119biny i dzikie r\u00f3\u017ce przybra\u0142y si\u0119 w tysi\u0105ce rumianych korali, niby m\u0142ode Polki w krakowskich strojach.<\/p>\n
Cho\u0107 z oddalenia wielu mil i lat, pami\u0119tam s\u0142odki szept i szum polskiego lasu, jego nieskalane pi\u0119kno i zapach. Las bowiem pachnie rok ca\u0142y: Wiosn\u0105 woni\u0105 m\u0142odych li\u015bci, traw i kwiat\u00f3w; latem \u017cywic\u0105 i jagodami; jesieni\u0105 wi\u0119dn\u0105cymi li\u015b\u0107mi i grzybami, a zim\u0105 czerstwym, czystym jak kryszta\u0142 powietrzem. Lecz m\u00f3wmy o jesieni. Jest ona czasem zmienna, […]<\/p>\n","protected":false},"author":769,"featured_media":25288,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"h5ap_radio_sources":[],"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-25286","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jzi"],"yoast_head":"\n