{"id":17112,"date":"2021-04-22T12:13:08","date_gmt":"2021-04-22T10:13:08","guid":{"rendered":"https:\/\/jzi.org.pl\/?p=17112"},"modified":"2024-02-09T15:40:46","modified_gmt":"2024-02-09T14:40:46","slug":"fundatorzy-kapliczki-w-lesie-lubianka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jzi.org.pl\/en\/2021\/04\/22\/fundatorzy-kapliczki-w-lesie-lubianka\/","title":{"rendered":"Fundatorzy kapliczki w lesie \u0141ubianka"},"content":{"rendered":"
\"Kapliczka<\/a>
Kapliczka w lesie \u0141ubianka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n

\"Kapliczka<\/a><\/p>\n

Pob\u0142ogos\u0142aw las i pole, pob\u0142ogos\u0142aw nasz\u0105 dol\u0119, Matu\u015b nasza<\/em> \u2013 taka modlitwa wybrzmiewa z coko\u0142u murowanej kapliczki z figur\u0105 Matki Bo\u017cej zlokalizowanej na skrzy\u017cowaniu dr\u00f3g w lesie \u0141ubianka pomi\u0119dzy Jaminami a Wrotkami. Kapliczka zosta\u0142a wybudowana w 1939 r. z inicjatywy le\u015bnik\u00f3w: Stanis\u0142awa Nyki (le\u015bniczego z \u0141ubianki), Antoniego Samsela (gajowego z Ostrze\u0142ka), Boles\u0142awa Andraki (gajowego z \u0141ubianki) oraz Ludwika Janika (gajowego z Rogowa) \u2013 fundator\u00f3w kapliczki, kt\u00f3rych nazwiska umieszczone s\u0105 na jej tyle. Na przodzie kapliczki widoczne s\u0105 zachowane \u015blady po postrza\u0142ach \u017co\u0142nierzy sowieckich z lat 1939-1941 r.<\/p>\n

Kapliczka znajduje si\u0119 na szlaku historyczno-przyrodniczym parafii Jaminy i okolic<\/a>, kt\u00f3ry jest wsp\u00f3ln\u0105 inicjatyw\u0105 Stowarzyszenia Inicjatyw Lokalnych \u201eBiebrza\u201d i Jami\u0144skiego Zespo\u0142u Indeksacyjnego.<\/p>\n

Poni\u017cej zestawienie informacji o wy\u017cej wymienionych osobach, odnalezione w internecie.<\/p>\n

Antoni Samsel<\/span><\/strong><\/span> \u2013 ur. 17 kwietnia 1909 r. w Kalinowie; syn W\u0142odzimierza\/ W\u0142adys\u0142awa* i Emilii z d. Balowiak. 27 pa\u017adziernika 1935 r. jako kawaler z Ostrze\u0142ka, gajowy, o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Mari\u0105 Kund\u0105 z Jamin (ur. 1909-08-06 Jaminy, zm. 1987-01-19 w Ohio, USA), c\u00f3rk\u0105 Grzegorza i Aleksandry z d. Piktel. Syn Tadeusz (ur. w 1937 r., zm. niespodziewanie w wieku 19 lat, 1956-12-13 w Ohio, USA). Deportowany wraz z \u017con\u0105 i synem w 1940 r. i zes\u0142any w marcu tego roku do miejscowo\u015bci Miel w pow. Czerdy\u0144skim, Mo\u0142otowska Oblast, p\u00f3\u017aniej do miejscowo\u015bci Czurocznaja, pow. Krasnowiszerski, Mo\u0142otowska Oblast. 28 sierpnia 1941 r. zwolniony (miejscowo\u015b\u0107 Z\u0142atoust, Czelabi\u0144ska Oblast) i wcielony do armii polskiej. S\u0142u\u017cy\u0142 w 2. Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa jako sier\u017cant 6. batalionu. Zmar\u0142 6 lipca 1992 r. w Berea, Cuyahoga, Ohio (USA); pochowany na cmentarzu Saint Adalbert Cemetery (Middleburg Heights, Cuyahoga County) razem z \u017con\u0105 i synem. Odznaczony Krzy\u017cem Walecznych.<\/p>\n

\"Nagrobek<\/a>
Nagrobek Antoniego, Marii i Tadeusza Samsel\u00f3w<\/em><\/figcaption><\/figure>\n

Boles\u0142aw Andraka<\/strong><\/span> – ur. 14 listopada 1894 r. w Mogilnicach; syn Wincentego i Michaliny z d. Bart\u0142om(i)ejczyk. 14 czerwca 1930 r. jako kawaler z Kolnicy (par. Studzieniczna), rolnik, o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Franciszk\u0105 Cie\u015blukowsk\u0105 z Bia\u0142obrzeg\u00f3w (par. August\u00f3w; ur. 1901-02-28 \u015awiderek, zm. 1986-04-30 Bristol, UK), c\u00f3rk\u0105 Jana i Michaliny z d. Lebied\u017a. Syn Stanis\u0142aw (ur. ok. 1931-32 r., zm. 1940 r. Syberia, ZSRR). Deportowany wraz z \u017con\u0105 i synem w 1940 r. i zes\u0142any w marcu tego roku do miejscowo\u015bci Miel w pow. Czerdy\u0144skim, Mo\u0142otowska Oblast, p\u00f3\u017aniej do miejscowo\u015bci Czurocznaja, pow. Krasnowiszerski, Mo\u0142otowska Oblast. W sierpniu 1942 r. ewakuowany z ZSRR wraz z Armi\u0105 Polsk\u0105 na Wschodzie. Przedosta\u0142 si\u0119 z \u017con\u0105 przez Indie do Wielkiej Brytanii. Zmar\u0142 27 lutego 1976 r. w Bristol, Gloucestershire w Anglii.<\/p>\n

Boles\u0142aw Andraka we wspomnieniach Pani Marii Micha\u0142owskiej:<\/p>\n

Boles\u0142aw Andraka by\u0142 le\u015bnikiem, mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w le\u015bnicz\u00f3wce na \u0141ubiance i dlatego wszyscy zostali wywiezieni… Zabrano ich w nocy, na pocz\u0105tku grudnia 1939 roku, prosto z \u0141ubianki do lagr\u00f3w ko\u0142o Czarnego Lasu. Babci pozwolono przynie\u015b\u0107 im kolacj\u0119 wigilijn\u0105 i 24 grudnia 1939 roku po\u017cegnali si\u0119 na zawsze. Ma\u0142y Sta\u015b prosi\u0142 moj\u0105 babci\u0119, \u017ceby jego zabra\u0142a do siebie, babcia prosi\u0142a, b\u0142aga\u0142a, kl\u0119ka\u0142a przed nimi, niestety nie pozwolono… Na pocz\u0105tku stycznia 1940 roku, przy mrozie -40\u00b0, bydl\u0119cymi wagonami wywieziono ich za Ural. To zawsze opowiada\u0142a moja Mamusia i Babcia… Zawie\u017ali ich za Ural, a tam by\u0142o – 60\u00b0, g\u0142\u00f3d, brud i odebrana godno\u015b\u0107. Wujek Andraka pisa\u0142 do Babci i Dziadka, prosi\u0142 o suche obierki z ziemniak\u00f3w dla Stasia, bo Sta\u015b umiera z g\u0142odu. Babcia suszy\u0142a jedzenie, mi\u0119so. Dziadek \u0142owi\u0142 ryby w Biebrzy, to i ryby suszy\u0142a, ziemniaki, chleb, bu\u0142ki, wszystko co si\u0119 da\u0142o. Ludzie ze wsi pomagali, kobiety robi\u0142y sweterki, skarpetki, r\u0119kawiczki dla Stasia, dziadek 2 razy w tygodniu nosi\u0142 te paczki do Sztabina i wysy\u0142ali po 10 kg, bo wi\u0119cej nie wolno by\u0142o… Niestety ma\u0142y Sta\u015b nie przetrzyma\u0142 tego, umar\u0142 i zosta\u0142 tam, na tej nieludzkiej ziemi, a ciocia z wujkiem prze\u017cyli dzi\u0119ki tym paczkom… Wujek mia\u0142 do wyboru: do\u0142\u0105czy\u0107 do Armii Andersa i i\u015b\u0107 z Andersem, lub zabra\u0107 \u017con\u0119 i ucieka\u0107 z Rosji. Po \u015bmierci synka ratowali siebie, poszli z Andersem do Persji, a z Persji przedostali si\u0119 do Indii… A \u017ce Indie by\u0142y w brytyjskiej koronie, wi\u0119c z Indii przedostali si\u0119 do Bristolu. Pami\u0119tam listy z Bristolu, ci\u0105gle opisywali swoje \u017cycie, wspominali Indie i t\u0119sknili bardzo za Polsk\u0105, za rodzin\u0105, niestety pozbawiono ich wszystkiego, zostali sami, samotni, schorowani, ciocia po tych wszystkich prze\u017cyciach podupad\u0142a na zdrowiu… To by\u0142y inne czasy, teraz na pewno nie byliby sami.<\/em><\/p>\n