W kilku zdaniach chcia\u0142abym przedstawi\u0107 antologi\u0119 wierszy zatytu\u0142owan\u0105 \u201ePomi\u0119dzy d\u0142oni\u0105 a niebem\u02ee. Jest ona wyrazem ho\u0142du dla Niezwyk\u0142ego Cz\u0142owieka, jakim by\u0142 Jan Pawe\u0142 II. Inicjatywa jej powstania zrodzi\u0142a si\u0119 w \u015brodowisku poet\u00f3w skupionych w Nauczycielskim Klubie Literackim dzia\u0142aj\u0105cym przy Zarz\u0105dzie Okr\u0119gu Podlaskiego Zwi\u0105zku Nauczycielstwa Polskiego. Pomys\u0142odawczyniami, a zarazem redaktorami tego wyj\u0105tkowego tomu s\u0105 bia\u0142ostockie poetki Regina Kantarska-Koper i Joanna Pisarska. W tytule mojego tekstu przywo\u0142a\u0142am my\u015bl autora wst\u0119pu do antologii o. Bart\u0142omieja J\u00f3zefa Kucharskiego. Zwr\u00f3ci\u0142 on szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 na \u0142agodno\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w w zawartych w niej wierszach i koj\u0105cy ich charakter. Tego w\u0142a\u015bnie, wed\u0142ug niego, potrzebuje ha\u0142a\u015bliwy i pe\u0142en zam\u0119tu \u015bwiat, w kt\u00f3rym przysz\u0142o nam \u017cy\u0107.<\/p>\n
Kilka poetek: Krystyna Gudel, Regina Kantarska-Koper, Leonarda Szubzda i J\u00f3zefa Drozdowska wsp\u00f3\u0142pracuje wydawniczo z Jami\u0144skim Zespo\u0142em Indeksacyjnym, st\u0105d moja propozycja zaprezentowania antologii w tym miejscu. Mam nadziej\u0119, \u017ce t\u0105 publikacj\u0105 zainteresuj\u0105 si\u0119 miejscowi bibliotekarze i sympatycy naszego Stowarzyszenia. Autorami wierszy s\u0105: Halina Alfreda Auron, Gra\u017cyna Cylwik, Anna Czartoszewska, Marek Dobrowolski, J\u00f3zefa Drozdowska, Tadeusz Dudek, Jolanta Maria Dzienis, Katarzyna Grabowska, Krystyna Gudel, Janina Jakoniuk, Regina Kantarska-Koper, Urszula Krajewska-Szeligowska, Beata Kulaga, Barbara Lachowicz, Edward Lipi\u0144ski, Grzegorz Nazaruk, Joanna Pisarska, Daniela Polasik, Maria Roszkowska, Agnieszka Ruczaj, Irena S\u0142omi\u0144ska, Ewa Danuta Stupkiewicz, Leonarda Szubzda i Regina \u015awito\u0144. Zgrupowane s\u0105 w jedenastu ciekawie nazwanych rozdzia\u0142ach. Opowiadaj\u0105 o wewn\u0119trznych zmaganiach cz\u0142owieka, do\u015bwiadczeniu krzy\u017ca i mi\u0142o\u015bci Maryi. S\u0105 poetyckim odczytaniem przes\u0142ania Ewangelii, s\u0142owami modlitw, opowie\u015bci\u0105 o spotkaniu z Bogiem oraz cz\u0142owiekiem, przedstawiaj\u0105 \u015bwi\u0119tych patron\u00f3w, opowiadaj\u0105 o napotkanych kapliczkach i widzianych religijnych obrazach, dotykaj\u0105 spraw doczesnych i ostatecznych. Ostatni z rozdzia\u0142\u00f3w zatytu\u0142owany \u201ePapie\u017c z Wadowic\u02ee po\u015bwi\u0119cony jest osobie i \u015bwi\u0119to\u015bci Jana Paw\u0142a II. Poprzedza go portret \u015awi\u0119tego Papie\u017ca, nakre\u015blony r\u0119k\u0105 m\u0142odej artystki (prywatnie wnuczki jednej z redaktorek antologii) Julii Magdaleny Koper. Tom liczy 206 stron, oprawiony jest w tward\u0105 ok\u0142adk\u0119 ozdobion\u0105 ciekaw\u0105 fotografi\u0105 autorstwa Joanny Pisarskiej, symbolizuj\u0105c\u0105, wed\u0142ug mnie, furtk\u0119 prowadz\u0105c\u0105 zar\u00f3wno do serca drugiego cz\u0142owieka jak i do nieba. Obie, co g\u0142osi\u0142 i potwierdza\u0142 w\u0142asnym \u017cyciem Patron tej\u017ce antologii, s\u0105 konieczne ka\u017cdemu z nas do owocnego istnienia tu na ziemi i przysz\u0142ego zbawienia.<\/p>\n
Poni\u017cej dwa wiersze (Krystyny Gudel i m\u00f3j) zwi\u0105zane tematycznie z obszarem zainteresowania Jami\u0144skiego Zespo\u0142u Indeksacyjnego. M\u00f3j dyptyk jest dedykowany Barbarze Salwockiej, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cej na polu wydawniczym z JZI.\u00a0 Dodaj\u0119 swoje zdj\u0119cie krzy\u017cy z W\u00f3lki Karwowskiej.<\/p>\n
J\u00f3zefa Drozdowska<\/span><\/p>\n Barbarze Salwockiej<\/em><\/p>\n Krzy\u017c na pocz\u0105tku wsi \/ Id\u0105c od strony Pruski<\/strong><\/p>\n Gdy s\u0142o\u0144ce staje w zenicie, rzucasz cie\u0144 sw\u00f3j na drog\u0119, Krzy\u017c na rozdro\u017cu \/ Id\u0105c w stron\u0119 cmentarza lub Bu\u0142kowizny<\/strong><\/p>\n Gdy si\u0119 zmierzcha wok\u00f3\u0142, ja\u015bniejesz przede mn\u0105,Dyptyk o krzy\u017cach z W\u00f3lki Karwowskiej<\/h4>\n
\nzach\u0119caj\u0105c, bym ukl\u0119k\u0142a na Anio\u0142 Pa\u0144ski i spotulnia\u0142a nieco.
\nTw\u00f3j kamienny postument z pocz\u0105tku poprzedniego wieku,
\n\u017c\u0142obiony kroplami deszczu wypraszanego w procesjach,
\nsmagany wiatrem przeganiaj\u0105cym burze stulecia,
\ndaje mi poczucie trwania. Twoje ramiona w ob\u0142okach
\ni t\u0119czy ze wst\u0105\u017cek, a u podn\u00f3\u017ca rumiany polne
\nbielej\u0105 niczym dziewcz\u0119ca sukienka od Pierwszej Komunii \u015awi\u0119tej.
\nWchodz\u0105c do wsi, odkrywam go\u015bcinno\u015b\u0107 S\u0142owa
\nwypowiadanego z ciebie i w Nim si\u0119 zakorzeniam.<\/p>\n
\nbym nie straci\u0142a z oczu drogi. Dzi\u0119kuj\u0119 za d\u0142onie
\nnieznanego mi kamieniarza, bowiem kszta\u0142t,
\nb\u0119d\u0105cy znakiem mi\u0142osierdzia, zachwyca w\u0119drowc\u00f3w
\nod wieku wdzi\u0119kiem i sw\u0105 proporcj\u0105. Po drodze mijam
\nskrusza\u0142e schody ko\u015bcio\u0142a spalonego podczas wojny,
\nna kt\u00f3rych modl\u0105 si\u0119 przed noc\u0105 dzikie wino, kminek
\ni wiechlina. Na widok ten pokorniej\u0119 i ju\u017c mniej boli to,
\n\u017ce \u017cegnasz mnie jak tych, kt\u00f3rych odprowadzaj\u0105
\ndo ciebie w ostatniej drodze na cmentarz.
\nWychodz\u0105c ze wsi, nios\u0119 innym go\u015bcinno\u015b\u0107 S\u0142owa
\nrozpi\u0119tego na twoich ramionach i w Nim dojrzewam\u2026<\/p>\n