Ludzie stąd

dr. med. Antoni Edmund Stanisław Bohdanowicz

Dr. medycyny Antoni Bohdanowicz (syn Teofila (Strażnika Tabacznego) i Anastazji Mocarskiej, ur. w Jaziewie k. Augustowa 4 listopada 1858 r. Po wyjeździe z Królestwa Polskiego rozpoczął studia medyczne we Francji. Jego specjalnością była urologia. W 1892 r. poślubił malarkę Annę Bilińską (1856-1893), pochowaną na cm. Powązkowskim, gdzie wg tradycji rodzinnej miał też być pochowany Antoni (brak inskrypcji). Po śmierci żony Antoni Bohdanowicz pracował jako lekarz w Meksyku, w Biarritz, a od 1901 w Nicei. Podczas wojny służył w armii francuskiej, a następnie w armii gen. Hallera. Po I wojnie pracował w kilku miejscowościach w Polsce. Został lekarzem Naczelnym Centralnej Stacji Zbornej w Krakowie, później pracował w Łomży, a następnie w Sieradzu i Maciejowicach, zmarł w Warszawie 28 listopada 1928 r. Antoni Bohdanowicz wydał kilka ksiązek: „Dla chorych i zdrowych.” Warszawa 1902, wspomnienia z Meksyku pt. „W szpitalu”, „Błędny ognik”, „Wspomnienia Meksykańskie”, Warszawa 1902 oraz własnym nakładem książkę pt. „Anna Bilińska podług jej dziennika, listów i recenzyj prasy”. Warszawa 1928.

 

Jan Noruk i strażacy z Jaziewa

Jan Noruk (31.07.1895-27.02.1973). Podobno dość apodyktyczny. Rządził w domu twardą ręką. Wg relacji rodzinnych był Piłsudczykiem i członkiem organizacji POW. Strażak i działacz społeczny. Prowadził bibliotekę w Jaziewie. Miał ukończonych 7 klas, co jak na ówczesne czasy było znaczące, a jako członek POW mógł w międzywojennej Polsce “darmo kształcić swoje dzieci” co niestety uniemożliwiła wojna. Zmarł w 1973 r. gdzie jak przekazała mi Mama, Norberta z domu Orbik na jego pogrzeb wystawiono po raz pierwszy w latach powojennych, przedwojenne sztandary straży pożarnej w Jaziewie.